|
تا دیر نشده پترو را درآغوش بکشیم!
بدون شک همگی به این مسئله اشراف داریم که فوتبال آزربایجان را نباید در یک تیم چون تراختور خلاصه کرد ، نباید فراموش کنیم که فوتبال این خطه یعنی آزربایجان بدون اغراق از دیر باز زبان زد خاص عام بود ، دوست ندارم زمانی که چنین مباحثی بیان می شود چند نام خشک و خالی بازیکن را نام ببرم و فوتبال آزربایجان را فقط در چند نام خلاصه کنم ، آن چیز که عیان است فوتبال آزربایجان و بالخص تبریز به عنوان نماد آن از دیرباز با تیم های به عرصه آمده که امروز از آن تیم ها چندان نشانی در اذهان فوتبال دوستان باقی نماده است ، این همان چیزی که با بیان آن به بیراهه نمی روم ، همگی می دانیم بهترین نماد این شهر برای فوتبال کشور همانا ماشین سازی و تراختورسازی بودند و بعدها به این جمع شهرداری هم اضافه شد ، اما نباید از نقش پر رنگ دو تیم قدر این شهر یعنی ماشین و تراختور به راحتی گذشت ، این دو تیم سالیان سال در سطح اول فوتبال کشور و با حمایت بی شائبه تمامی هوادارانشان شانه به شانه به افتخار آفرینی برای فوتبال آزربایجانی همت گماردند که امروز به شان افتخار آفرینی این دو تیم قدیمی است که فوتبال آزربایجان صاحب سبک و سیاق خاص خود است ، آری زمانه تیم ماشین را در ناملایمات بد خواهنی قرار داد تا این تیم سبز پوش ما به محاقی برده شود که نام آن از یادها هم رود ، همان اتفاقاتی که باعث شد ماشین از دو سال پیش فراموش شود از یادهای عاشقان هوادارانی که عاشقانه دوستش داشتند ، این داستان و تراژدی غم انگیزی است که برای یکی از تیم های آزربایجان افتاد تا آنجا که این تیم ریشه دار این دیار هم اینک در لیگ دو و در منجلاب بی رغبتی مدیرانش برای تیم داری می سوزد و خواهد سوخت و ما را هم خواهد سوزاند ، چرا که خود کرده را تدبیر نیست .
اینها را نوشتم تا به اینجا برسم که نباید موفقیت های تراختور در لیگ برتر و شهرداری در صعود به لیگ برتر و همچنین گسترش فولاد در راه یابی به فینال جام حذفی ما را در خواب خوشی فرو برد تا تیم دیگر این دیار ، پترو به لیگ دسته دو سقوط کند ، روزهای که سپری می کنیم همه را به یاد دو سال پیش می اندازد که با صعود تیم تراختور به لیگ برتر و سقوط تیم ماشین به لیگ دو توامان شد و چون همگی سرمست از صعود تراختور به لیگ برتر بودیم ماشین را در منجلاب مدیریتیش به فراموشی سپردیم تا هم اینک که فکر می کنم بیشتر افسوس خورم که چه بر سرمان آمده است، آری همان شرایطی که بر سر ماشین آمد امروز بر سر پتروشیمی می آید و ماهای که سرمست از موفقیت های فوتبالی آزربایجان شده ایم ، پترو را فراموش کرده ایم.
پترو تیمی محبوب و محجوب که بدون شک سال پیش پتانسیل لیگ برتری شدن را داشت ، این تیم همان تیمی بود که با مربی محبوبش چون زوران اسلیمیسکی هر تیم را چه در خانه و چه در بیرون خانه سه ، چهار تایی می کرد و اگر نبود نادآوری ها و ناملایمتی ها چه بسا بر لیگ برتر هم تکیه می کرد ، اما نشد آن چیز که باید می شد ، همان اتفاقاتی که برای ماشین افتاد بر سر این تیم هم آمد تا آنجا که تا سه روز باقی مانده به آغاز لیگ یک کسی نمی دانست این تیم بازی خواهد کرد یا نه ، چرا که مدیران بخش خصوصیش چندان مایل به تیم داری نبودند ، تیم دست و پا شکسته بسته شد ، تمام بازیکنان خوب پتروشیمی از این تیم رخت بر بستند و پترو ماند با جوانانش و راهی که باید رفته می شد ، مربی آغاز فصل این تیم همان وطنخواهی بود که امروز هم بعد از برکناری زوران به نیمکت این تیم تکیه کرده است ، همان اتفاقاتی که با نتیجه نگرفتن پترو با زوران هم اینک هم ادامه دارد تا تیم در جایگاه دوازدهم جدول تکیه زند و از کاندیداهای سقوط هم باشد ، پترو سوم فصل قبل کجا و این تیم بیمار و دست و پاشکسته دوازدهمی کجا ، مشخص است که پترو گریبان گیر سرطانی شده است که اگر درمان نشود ، تبریز برای تیم دومش که به لیگ دو می رود ، هم باید خون گریه کند .
می خواهم خدمت تمام دوستداران تیم تراختور و هواداران فهیم و با منش آزربایجانی چند نکته را یادآور شوم ، اینکه در سه هفته پایانی به اتمام لیگ برتر و با توجه به جایگاه شایسته تیم تراختور در جدول رده بندی و عدم امید به سقوط و یا صعود در جدول رده بندی برای تراختور محبوب و صعود صد در صدی شهرداری به رقابت های لیگ برتر شایسته است با حمایت های خود از تیم پترو در رقابت های لیگ یک اجازه ندهیم که تیمی دیگر از این دیار به رقابت های لیگ دو سقوط کند ، سقوطی که می تواند کام شیرین هر هوادار آزربایجانی را که دل در گرو سرافرازی آزربایجان و وطن دارد آزرده کند ، تیم پترو پتانسیل زیادی برای آزربایجان است ، پتانسیلی که باید حفظ شود چرا که مال ماست و برای ماست .
به نقل از سایت تراختورچیلار
www.tractorchelar.com
|
